Friday, March 23, 2007

 
این اول سالی، یه معذرت خواهی بدهکار شدم، اونم به همه دوستایی که خواستن با پیامای کوتاه و بلند ، سال نو رو تبریک بگن و پیاماشون بی جواب موند.
هم عذرخواهی، هم تشکر؛
عزیزایی که خواستن منو شریک شیرینی شادیاشون کنن؛
و شاید من ...
شاید، نخواستم تلخی غم و رنج و یأس و دلتنگی و ...ام و با کسی قسمت کنم!
کاش بتونن منو ببخشن...
هرچند، آرزو میکنم، هیچ کس، هیچ وقت منو درک نکنه!

نظرها:
hala telefono javab nemidi eshkal nadare,daro ke va mikoni?!
 
بخشیدن که بخشیدمت، اما ناراحتی ام بابت خودت!
حواست هست که شانسم فقط یه بار به آدم زنگ میزنه!
 
Post a Comment

نظرات Œ

This page is powered by Blogger. Isn't yours?