Friday, February 10, 2006

 
و شکستی مرا باز ، آن هم، چه شکستنی!
نه سرم، بل دلم را، آن هم چه دلی!
دل تنگِ منتظرم را.....
و نه در جدالی رویارو، به شیوه ی مردان؛
بل، مثل همیشه، به شیوه ی ناجوانمردانِ دشنه در آستین پنهان!

اما من،
منتظر میمانم و میدانم، روزی خواهد آمد ، که دل منتظرم از انتظار بیرون آید،
" و من آن روز را انتظار میکشم، حتی روزی که اگر نباشم...."

نظرها: Post a Comment

نظرات Œ

This page is powered by Blogger. Isn't yours?