‌ جوجو (جور وا جور)

"آه، چقدر آرزو داشتم که این مسافر که از راه میرسد، به او خیر مقدم بگویم؛
هنگامی که اولین نگاهش را به در و دیوار این دنیایی که من آن را خوب میشناسم می اندازد، در آغوش من باشد؛
اولین باری که دو لبش را باز میکند، در میان دو لب من باز کند؛
اولین دست نوازشی که بر سر و رویش احساس میکند دست پدرش باشد؛
آه، که همه ی این اولین بارهای لذت بخش را از دست داده ام..."
آه، که همه ی این اولین بارهای لذت بخش را از دست داده ام........

(بخشی از نامه دکتر شریعتی به همسرش، بعد از تولد اولین فرزندش به نقل از" کتاب طرحی از یک زندگی")