Saturday, September 10, 2005
بیهوده خنده میزنی افسوس!
بفشار در رکاب خموشی
پای درنگ را
باور مکن که ابر.....
باور مکن که باد.....
باور مکن که خنده خورشید بامداد......
من میشناسم این همه نیرنگ و رنگ را
بفشار در رکاب خموشی
پای درنگ را
باور مکن که ابر.....
باور مکن که باد.....
باور مکن که خنده خورشید بامداد......
من میشناسم این همه نیرنگ و رنگ را