Monday, July 04, 2005

 
اینجا ستارهها همه خاموشند
اینجا فرشته ها همه گریانند
اینجا شکوفه های گل مریم
بی قدرتر از خار بیابان اند....
و من
به جستجوی تو
به درگاه کوه میگریم
در آستانه دریا و علف
به جستجوی تو
در معبر بادها میگریم
در چارراه فصول
در چارچوب شکسته پنجره ای که آسمان ابر آلود را
قابی کهنه میگیرد
به انتظار تصویر تو
این دفتر خالی
تا چند تا چند
ورق خواهد خورد؟!
حال این که چیزی، از خودم، بگم را نداشتم ؛فقط برا این که خیلی خلاف اخلاق نرفته باشم،بد نیست بگم:اگه میبینین این طوری شعر فروغ و ا.بامداد و مخلوط کردم شرمنده ام ولی واقعاً ناخودآگاه بود،زبون خودمون که الکنه ،قلممونم که شکسته، دلمونم که...........
بعد شم دیگه.....

نظرها: Post a Comment

نظرات Œ

This page is powered by Blogger. Isn't yours?