Sunday, July 18, 2004

 
  بعضی  وقتا  دست  طبیعت،  یه  نماد  سفاهتو میشونه  تو  مسند  قدرت  و به  یه عده  مسلط،  یه  سریم  مجبور  به اطاعت؛ 
  اگه  تو  همچین  شرایطی  بودین  حال  امروز منو میفهمین! البته  همش  تقصیر خودمه  از ماست  که  بر  ماست.....!ا
ولی  نه  اصلاً  تقصیر  رفقاس!(در گنجه  و اینا...)  که  در دوران  بی یاوری   دست   یاریشونو  دریغ  می کنن و میشن  رفیق  نیمه راه......ا
 
اِ  اِ  کلی حرف داشتما،  حواسپرتگی  مزمن  که  داشتم  هیپوتالاموس گرفتگی ام  مزید بر  علت  شده  و  دیگه  ذهن  یاریم  نمیده!ا

نظرها: Post a Comment

نظرات Œ

This page is powered by Blogger. Isn't yours?