‌ جوجو (جور وا جور)

اصولا هر وقت همه سازا برام بدآهنگ میشه و کلی چرا تو ذهنم نقش میبنده یا وقتی چرتکه فرسوده ام وا میمونه از حساب و کتاب دقیق این دنیا که میگن مو لا درزش نمیره( ولی گاهی رسن به چه کلفتی هم تو درزودورزاش جا میگیره!) میرم سراغ لسانالغیب
در این مواقع اغلب فقط یه جواب میده بهم
فلک به مردم نادان دهد زمام امور تو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس
و ................................................................
این یعنی این که خواجه شیراز هم با همون دیپلماسی رئیس بزرگ که وقتی از اتاقش میای بیرون گوشات دراز شده میفرستت پی کارت!1
حالا این وسط اگه ما نخوایم اهل فضل و دانش باشیم کیو باید ببینیم؟؟!آخه مشکل اینجاست که تا میام این غرم بزنم ندای سیستر فاضلم تو گوشم میپیچه که
انتخاب کن بین دانستن و همواره رنج کشیدن و
ندانستن و عمری در گنج به سر بردن......مخیری
ولی واقعا میشه انتخاب کرد؟؟؟ من می خوام هیچی نفهمم عین کبک میشه؟؟!!! مگه نه این که
آن کس که نداند که نداند که نداند
آن کسم که بداند که بداند که بداند
تکلیف انتخابم این وسط معلوم شد حالا دیگه بهتره بری و
به صدر مصطبه بنشین و ساغر می نوش که این قدر ز جهان کسب مال و جاهت بس......................